Збы′ткы над засýджаным Ісýсом. Тырнóвый вынóк
Збы′ткы над засýджаным Ісýсом. Тырнóвый вынóк
27. Тоды′ начя′льніковы солдáты, завíвшы Ісýса до прытóрыйі, зобрáлы на Ёгó цíлу рóту.
28. І зня′вшы з Ёгó одэ′жу, наложы′лы на Ёгó баграны′цю (чырвóну накы′дку, чырвóного плашчя′).
29. І сплíвшы вынкá с тэ′рону, зложы′лы Ёмý на гóлову і далы′ Ёмý в прáву рýку кы′я, шоб опырáтысь. І станóвлячысь пы′рыд Йім на колíна, насмíхувалысь над Йім, кáжучы: «Рáдуйся (Раднíй) Цар Іудéйськый!»
30. І плёвáлы на Ёгó і, взя′вшы кы′я, бы′лы Ёгó по головí.
Ісýса роспынáють
31. А як назбытковáлысь з Ёгó, знялы′ з Ёгó баграны′цю і зложы′лы на Ёгó одэ′жу Ёгó і повылы′ Ёгó роспынáты.
32. Выхóдячы, воны′ судосы′лы одногó Корыныя′нына, шо звáвся Сы′моном; гэ′того застáвылы нысты′ кры′жа Ёгó.
33. І прышóвшы на мíсьце, шо зовэ′цьця Голгóфа, шо знáчыть «Чоловóе мíсьце».
34. Далы′ Ёмý пы′ты óцоту, змíшаного з жовчéю (з гóраччу), і покуштáвшы, ны схотíв пы′ты.
35. Ты′йі, шо роспынáлы Ёгó, подылы′лы Ёгó одэ′жу, кы′нувшы жэ′рыба; бо збýтысь скáзаному прорóком: «Подылы′лы одэ′жу мою′ і на рýбы мойí кы′нулы жэ′рыба».
36. І посады′вшысь, пылновáлы Ёгó там.
37. І прымоцёвáлы над головóю Ёгó нáпысь, якáя знáчылась вынóю Ёмý: «Гэ′той е Ісýс, Цар Іудéйськый».
38. Тоды′ росп’ялы′ з йім два розби′йныкы: одногó по прáву рýку, а дрýгого по лíву.
|