Пытрó тры разы′одрíкайіцьця од Ісýса
Пытрó тры разы′одрíкайіцьця од Ісýса
69. А Пытрó сыдíв кóло хáты на пудви′рйі. І пудыйшлá до ёгó однá служя′нка і сказáла: «І ты був з Ісýсом Галылэя′ныном».
70. Алэ′ вин одрíкся пы′рыд всíмы, сказáвшы: Ны знáю, шо ты кáжыш».
71. А як вин выхóдыв за ворóта, пубáчыла ёго дрýга, і кáжэ тым, шо булы′ там: «І гэ′той був з Ісýсом Назорэ′ём».
72. І вин знов одрíкся, прысягнýвшысь, шо ны вíдае Гэ′того Чоловíка.
73. Крóхы пузнíй пудыйшлы′ ты′йі, шо стоя′лы там, і сказáлы Пытрóвы: «Напрáвду, і ты з йіх; бо й мóва твоя′ выдаé тыбэ′».
74. Тоды′ вин став клясты′сь і божы′тысь, шо ны знáе Гэ′того Чоловíка. І рáптом заспывáв пíвэнь.
75. І спомытáвся Пытрó про скáзанэ ёмý Ісýсом: «Пóкыль заспывáе пíвэнь, тры разы′ зрычэ′сься Мынэ′». І вы′йшовшы стыль, ё′мко плáкав.
Глава 27
Ісýса оддалы′Пілáтовы і засуды′лы
1. А як прышóв рáнок, всі пэршосвяшчэ′ннікы і старшы′ны нарóда сумовáлысь нашчóт Ісýса, шоб оддáты Ёгó на смэрть.
2. І звязáвшы Ёгó, завылы′ і оддалы′ Ёгó ля Пóнтія Пылáта, шо був правíтілем.
Іýда кáйіцьця, алэ′пи′зно
3. Тоды′ Іýда, шо продáв Ёгó, пубáчывшы, шо Ёгó засуды′лы, роскáявшысь, оддáв назáд тры′ццэть сырэ′браныкув пэршосвя′шчэннікам і старшы′нам
4. і сказáв: «Зогрышы′в я, продáвшы Кров нывыновáту». Воны′ ж сказáлы ёмý: «А нам шо до тогó? Дывы′сь сам».
5. І кы′нувшы сырэ′браныкы в хрáмы, вин вы′йшов; да пошóв – і повíсывся.
6. А пэршосвяшчэ′ннікы, взя′вшы сырэ′браныкы, сказáлы: «Ны мóжна клáсты йіх в скарби′нку цыркóвну, бо гэ′то плáта за кров».
7. Порáйівшысь, купы′лы за йіх зэ′мню горшчэ′чныка, шоб там быспрыю′тных хавáты.
8. З-за гэ′того зовэ′цьця тáя зымня′ «зымнéю кровí» і зáрэ.
9. Тоды′ збулóсь скáзанэ прорóком Іерэмíйію, якы′й сказáв: «І взялы′ тры′ццэть сырíбраныкув, заплáту Оцíняного, Якóго оцыны′лы сыны′ Ізрáіля,
10. і оддалы′ йіх за пóлэ горшчэ′чныка, як сказáв мынí Госпóдь».
|