Пырымíны Госпóдні
Глава 9
1. І сказáв йім: «Попрáвды вам кажý: е дэ′якыйі сы′рыд тых, шо тут стоя′ть, якы′йі ны повíдають смэ′рты, пóкы ны пубáчять Цáрыства Бóжого, прышóвшого в сы′лы».
2. І чы′рыз шысть дён взяв Ісýс Пытрá, Я′кова і Іоáнна і завíв йіх на горý высóку оддéльно (окрóм) йіх одны′х (самы′х), і пырымыны′вся пы′рыд йíмы.
3. Одэ′жа Ёгó стáла блышчя′ча і нымавíсты якáя бíла, бы сніг, шо на зымнí ныя′кый выбíлювач ны зміг бы так одбылы′ты.
4. І явы′вся йім Ілья′ з Моісéём; і гомонíлы воны′ з Ісýсом.
5. То тоды′ Пытрó сказáв Ісýсовы: «Учíтель! Дóбрэ нам тут бýты. То давáй зробíмо тры буданы′: Тобí одногó, Моісéёвы одногó і одногó ля Ільйí».
6. Бо ны знав, шо сказáты – воны′ ж попырыля′кувалысь.
7. І явы′вся óболок, якы′й заслоны′в йіх, а з óболока почýвся гóлос: «Гэ′то сын Мий кохáный; Ёгó слýхайтэ!»
8. І рáптом, подывы′вшысь окóла, ныкóго бильш с собóю ны пубáчылы, крóмы одногó Ісýса.
9. А як схóдылы воны′ з горы′, то Вин сказáв йім, шоб ныкóму про гэ′тэ ны казáлы, шо бáчылы, пóкыль Сын Людськы′й ны воскрэ′снэ з мэ′ртвых.
Про прыхóд Ільйí
10. І воны′ здэ′ржалы гэ′тэ сло′во, пытáючы оды′н в одногó, шо то знáчыть: воскрэ′снуты з мэ′ртвых.
11. І спытáлы Ёгó: «А чогó гэ′то кнíжныкы кáжуть, шо впырíдж мýсыть прыты′ Ілья′?»
12. Вин сказáв йім на гэ′тэ: «Прáвда, Ілья′ мýсыть прыты′ впырíдж і всэ прышыховáты. І ля Сы′на Людськóго, як напы′сано про Ёгó, трэ′ба мнóго одпокýтуваты і бýты знывáжаному.
13. Алэ′ кажý вам, шо й Ілья′ прышóв, і зробы′лы з йім так, як хотíлы, як і напы′сано про ёгó».
|