Остáтня вычэ′ра. Комý бýты пэ′ршому
Остáтня вычэ′ра
14. І як прышлá порá, Вин сів за стыл і дванáццэть апóстолув з Йім.
15. И сказáв йім: «Я вэ′льмы хотíв спожывáты з вáмы гэ′ту пáску пы′рыд тым, як мáтыму мýкы.
16. Бо кажý вам, шо вжэ ны бýду спожывáты йійí, пóкыль вонá ны спромóжыцьця в Цáрыствы Бóжому».
17. І взя′вшы чя′шу і проговоры′вшы дя′ку, сказáв: «Возьмíтэ йійí і подылíтэ пóмыз собóю;
18. бо кажý вам, шо вжэ ны бýду пы′ты прыготóвляного с сóку выногрáдного, пóкы на пры′дэ Цáрыство Бóжэ».
19. І взя′вшы хліб, і оддáвшы дя′ку, оддáв йім і сказáв: «Гэ′то Тíло Моé, якóе за вас даéцьця, робíтэ так на впомы′ток про Мынэ′».
20. Гэ′так сáмо і чя′шу пóсля вычэ′ры, кáжучы: «Гэ′та чя′ша е нóвый завíт в Мою′й Кровí, якáя за вас пролывáйіцьця.
21. І от, рукá тогó, шо Мынэ′ продавáтымэ, за столóм зо Мнóю.
22. Зрэ′шты, Сын Людськы′й ідэ′ по такýй дóлі, якáя Ёмý назнáчана; алэ′ быдá томý чоловíковы, якы′й Ёгó продáсьць».
23. І воны′ стáлы пытáты оды′н одногó, хто з йіх міг бы бýты, хто такóе зрóбыть.
Комý бýты пэ′ршому
24. А шэ воны′ стáлы спóрыты пóмыз собóю, хто з йіх мáе лычы′тысь найдостóйнішым.
25. То Вин сказáв йім: «Царí панýють над нарóдамы і ты′йі, шо мáють власть над йíмы, лы′чыцьця, шо рóблять добрó.
26. А в вас хай бýдэ ны гэ′так: алэ′ хто з вас би′льшый, то хай стáнэ як мэ′нчый, а хто начя′льнік – то як слугá.
27. Ну то хто би′льшый: той, шо сыды′ть за столóм, чы той, хто ёмý пуднóсыть? Чы ны той, хто за столóм? А Я сы′рыд вас – як слугá.
28. Алэ′ вытэ′ пырытырпíлы рáзом зо мнóю Мойí спокýсы.
29. І Я даю′ вам Цáрыство, як Мынí дав Ёгó Мий Бáтько,
30. шоб вытэ′ йíлы й пылы′ за Мойíм столóм в Мойíм Цáрыствы; і шоб сíлы на посáдах – суды′ты дванáццэть плы′нней Ізрáілёвых».
|