Ісýс в Йірусалы′мы
Ісýс в Йірусалы′мы
Ісýс врочы′сто вйіжджя′е в Йірусалы′м
29. І як став пудхóдыты до Выфáгыйі і Выфáнійі, до горы′, шо
зовэ′цьця Элыóнськыю, то послáв двох свойíх учынікы′в,
30. сказáвшы: «Ідíтэ в сылó, шо с тогó бóку; зайшóвшы, найдíтэ прыв’я′заного молодóго óслыка, на якóго шэ ныкóлы ныхтó з людэ′й ны сады′вся; одвязáвшы ёгó, прывыдíтэ.
31. А як хто спытáе вас: «Нáшо одвя′зуйітэ?», то скажíтэ ёмý так: «Вин трэ′ба ля Гóспода».
32. Ты′йі, когó послáлы, пошлы′ й нашлы′, так, як Вин сказáв йім.
33. А як воны′ стáлы одвя′зуваты молодóго ослюкá, то господарí ёгó спытáлы йіх: «Нáшо одвя′зуйітэ ослюкá?»
34. Воны′ сказáлы: «Вин трэ′ба ля Гóспода».
35. І прывылы′ ёгó до Ісýса. І накы′нувшы свою′ одэ′жу на ослá,
посады′лы на ёгó Ісýса.
36. А як Вин йíхав, то пудстылáлы свою′ одэ′жу по дорóзы.
37. А як Вин вжэ був блы′сько кóло спýску з горы′ Ылыóнськыйі, то всэ мнóжыство Ёгó учынікы′в почалы′ з рáдості на всі голосы′ прославля′ты Бóга, за всі чудісá, якы′йі бáчылы воны′,
38. говóрачы: «Благословлё′ный Цар, шо йдэ в Ймэ′нне Госпóдне! Спóкуй на нэ′бы і слáва в высотí!»
39. А дэ′якыйі фарысéйі з гýрту гукáлы Ёмý: «Учíтель! Забороны′ учынікáм Свойíм!»
40. На гэ′тэ Вин йім сказáв: «Кажý вам: як воны′ замóвкнуть, то камíнне загукáе!»
|