Пэ′ршы учынікы′ Ісýса
35. На дрýгый дэнь знов стоя′в Іоáнн і двóе ёгó учынікы′в.
36. І пубáчывшы, шо йдэ Ісýс, сказáв: «Гэ′то А′гнэць Бóжый».
37. Почýвшы од ёгó гэ′ты словá, обáдва учынікы′ пошлы′ за Ісýсом.
38. А Ісýс, огля′нувшысь і пубáчывшы, шо йдуть за Йім, кáжэ ля йіх: «Шо вам трэ′ба?» Воны′ сказáлы Ёмý: «Рáвві (Учíтель), дэ ты жывэ′ш?»
39. Вин кáжэ йім: «Ходíтэ й пубáчытэ!» Воны′ пошлы′ й пубáчылы, дэ Вин жывэ′; і той дэнь в Ёго пробулы′. Булó гэ′тэ кóло дыся′тыйи годы′ны (кóло дыся′того чя′са). [Гэ′то кóло чытьвё′ртыйі годы′ны дня].
40. Оды′н с тых двох, шо чýлы од Іоáнна про Ісýса і шо пошлы′ за Йім, був Андрíй, брат Сы′мона Пытрá.
41. Вин пэ′ршый нахóдыть брáта свогó Сы′мона і кáжэ ёмý: «Мы найшлы′ Мéсію, шо значыть «Хрыстóс».
42. І прывíв ёгó до Ісýса. А Ісýс, гля′нувшы на ёгó, сказáв: «Ты – Сы′мон, сын Іóнын; ты бýдыш звáтысь Кы′фа, шо знáчыцьця: «кáмэнь» (Пытрó)».
43. На дрýгый дэнь Ісýс схотíв іты′ в Галылэ′ю, і найшóв Пылы′па, і кáжэ Ёмý: «Ходы′ зо Мнóю!»
44. А Пылы′п був з Выфсайíды, с тогó сáмого мíста, шо й Андрíй с Пытрóм.
45. Пылы′п найшóв Нафанайíла і кáжэ ёмý: «Мы нашлы′ Тогó, про Когó пысáв в Закóновы Моісéй і Прорóкы, -- Ісýса, сы′на Ё′сыпового з Назарэ′та».
46. А Нафанайíл сказáв ёмý: «Да чы мóжэ бýты шо дóбрэ з Назарэ′та?» А Пылы′п кáжэ: «Ходы′ подывы′сь».
47. Ісýс, пубáчывшы Нафанайíла, шо йшов до Ёгó, кáжэ про ёгó: «От дэ правды′чный Ізраільтя′нын, в якóму нымá нышчы′рості».
48. Нафанайíл кáжэ Ёмý: «Скыль Ты мынэ′ знáйіш?» Ісýс отказáв ёмý: «Пы′рыд тым, як тыбэ′ поклы′кав Пылы′п, як ты був пуд смоковны′цію, Я бáчыв тыбэ′».
49. Нафанайíл Ёмý кáжэ: «Рáвві! Ты – Сын Бóжый, Ты – Цар Ізрáіля».
50. А Ісýс ёмý сказáв: «Ты вíрыш, бо Я тобí сказáв: «Я бáчыв тыбэ′ пуд смоковны′цію»; то пубáчыш бильш за гэ′тэ».
51. І кáжэ ёмý: «Напрáвду, напрáвду вам кажý: з гэ′тыйі поры′ бýдытэ бáчыты росчы′нянэ нэ′бо і Анё′лув Бóжых, шо до Людськóго Сы′на схóдять і одхóдять знов увэ′рх».
|