Пры′тча про чыля′дныка
Глава 17
Про набавля′нне
1. І сказáв Ісýс учынікáм: «Ны мóжэ тогó бýты, шоб чоловíка шо ны набавля′ло, алэ′ быдá томý, хто нíкого (когóсь) набавля′е.
2. Ліпш бы ёмý булó б, шоб млыновóго кáмыня повíсылы ёмý на шы′ю і вкы′нулы ёгó в мóрэ, чым шоб вин набáвыв одногó з гэ′тых малы′х.
Про выбачя′нне
3. Дывíтэсь за собóю. Як зогрышы′ть прóтів тыбэ′ твий брат, то дожыны′ (вы′каж) ёмý і, як покáйіцьця, то вы′бач ёмý.
4. І як сім раз на дэнь зогрышы′ть прóтів тыбэ′ і сім раз пуды′йдэ до тыбэ′ і скáжэ «кáюсь», то просты′ ёмý».
Сы′ла вíры
5. І сказáлы апóстолы ля Гóспода: «Добáв нам вíры».
6. Госпóдь сказáв: «Якбы′ вытэ′ мáлы вíры з горчы′чнэ з′эрня і сказáлы ля гэ′тыйі смоковны′ці: «Вы′рвысь с кóрынем і пырысады′сь в мóрэ», то вонá послýхала б вас.
7. Хто з вас, мáючы чыля′дныка, якы′й горэ′ чы пасэ′, як вэ′рныцьця вин с пóля, скáжэ ёмý: «Іды′ хучíй сады′сь за стыл»?
8. Зусíм нáчэй. Чы ж ны скáжэ ёмý: «Прышыхýй мынí повычэ′раты, да запны′сь і вхáжуй за мнóю, пóкы бýду йíсты й пы′ты, а пóсля йіж і пы сам?»
9. Чы бýдэ вин дя′куваты чыля′дныка за тóе, шо вин зробы′в так, як ёмý сказáлы? Ны дýмаю.
10. Гэ′так і вытэ′, як зрóбытэ тóе, шо вам бýдэ прыкáзанэ, то кажíтэ: «Мы, чыля′дныкы, ныц ны вáрты, бо тóе, шо зробы′лы, то мýсылы булы′ зробы′ты».
По дорóзы в Йірусалы′м. Дэ′сэть вы′лічыв, оды′н самаря′нын подя′кував
11. Як ішлы′ в Йірусалы′м, то Вин прохóдыв пóмыз Самáрыйію і Галылэ′йію.
12. І от як вхóдыв Вин в однэ′ сылó, то судосы′лы Ёгó дэ′сэть хвóрых на прокáзу і стáлы óддаль.
13. І на ввэсь гóлос сказáлы: «Ісýс Учíтель! Помы′луй нас».
14. Пубáчывшы йіх, Вин сказáв йім: «Ідíтэ й покажíтэсь батюшкáм». І як воны′ йшлы, то очы′стылысь.
15. Оды′н з йіх, пубáчывшы, шо став здорóвый, вырнýвся і на ввэсь гóлос прославля′ючы Бóга,
16. прыпáв до Ёгó ныг і дя′кував Ёгó. Гэ′то був самаря′нын.
17. Тоды′ Ісýс сказáв: «Чы ж ны дэ′сэть очы′стылось? То дэ шэ дэ′вэть?
18. Як гэ′то воны′ ны вырнýлысь, шоб подя′куваты Бóга, крóмы гэ′того чужопáнця?»
19. І сказáв ёмý: «Встань і йды; твоя′ вíра вратовáла тыбэ′!»
|