Мáйтэ надíю на Бóга
Мáйтэ надíю на Бóга
22. І сказáв учынікáм Свойім: «З-за гэ′того кажý вам: ны клопочíтэсь ля свэ′йі душí, шо вам йíсты, ны ля тíла, шо вам зложы′ты.
23. Душя′ би′льша за йíжу, а тíло – за одэ′жу.
24. Подывíтэсь на ворíнне: воны′ ны сíють, ны жнуть; нымá в йіх ны клунéй, ны свырóнкув, а Биг кóрмыть йіх. А накы′лько вытэ′ лíпшы за птушóк?
25. Да й хто з вас пры всім старáнні мóжэ добáвыты собí рóсту хоч на оды′н лóкоть?
26. То от, як і чогó наймэ′нчого зробы′ты ны мóжытэ, то чогó ж клопóчытэсь про гы′нчэ.
27. Подывíтэсь на лíлійі, як воны′ ростýть: ны працю′ють, ны прадýть. Алэ′ Я вам кажý, шо й Соломóн у всюй свою′й слáвы ны вбырáвся так, як кáжна з йіх.
28. То як зíлле, шо на пóлы, якóе тыпэ′р е, а взáвтра бýдэ вкы′нянэ в піч, Биг так вбырáе, то чы шэ так вбырáтымэ вас, маловíры!
29. То от, ны шукáйтэ, шо вам йíсты або шо пы′ты, і ны клопочíтэсь.
30. Бо всэ гэ′тэ шукáють лю′дэ гэ′того свíта. І ваш Бáтько вíдае, шо вам вонó трэ′ба.
31. Найби′льш шукáйтэ Цáрыства Бóжого, а гэ′тэ всэ вам долóжыцьця.
Збырáйтэ собí скáрбы ныбэ′ськы
32. Ны би′йся, малáя чырíдка! Бо Бáтько ваш вподобáв дáты вам Цáрыство.
33. Продавáйтэ мáйку вáшу і дарíтэ. Шыхýйтэ собí посýдок, якы′й ны старíе, скáрбы, шо ны мэ′нчають на ныбысáх, куды′ злóдэй ны добырáйіцьця і миль ны зйідáе.
34. Бо дэ скáрбы вáшы, то там бýдэ й сэ′рцэ вáшэ.
|