Ны хавáйтэ выднá
Ны хавáйтэ выднá
16. Ныхтó, запалы′вшы свíчку, ны закрывáе йійí посýдыныю, абó ны стáвыть пуд крóваты, а стáвыть на пудсвíчнык, шоб як хто вхóдыв, то бáчыв выднó.
17. Бо нымá тáйного, шоб ны стáло я′вным, ны схáваного, шоб ны стáло выдóмым і ны вы′явылося б.
18. То от дывíтэсь, як вытэ′ слýхайітэ: бо хто мáе, томý дáно бýдэ; а хто ны мáе, в тогó забырэ′цьця і тóе, шо вин дýмае мáты».
Мáты й браты′ Ісýсовы
19. І прышлы′ до Ёгó Мáты і браты′ Ёгó; і ны моглы′ пудыйты′ до Ёгó, бо булó мнóго людэ′й.
20. І пырыдалы′ Ёмý: «Мáты й браты′ Твойí стоя′ть в сторонí і хóчуть пубáчыты Тыбэ′».
21. Вин йім сказáв на гэ′тэ: «Мáты Моя′ й браты′ Мойí – гэ′то ты′йі, шо слýхають слóво Бóжэ і сповня′ють ёгó».
Втыхомíтрынне бýры на мóры
22. Одногó дня Вин ввыйшóв с Свойíмы учынікáмы в лóдку і сказáв йім: «Пырыплывэ′мо на той бик гóзыра», і одбы′лысь од бэ′рога.
23. Як плывлы′, то Вин заснýв. А на гóзыры взялáсь вылы′ка бýра і вíтёр, і залывáло йіх водóю, і воны′ ны вíдалы шо робы′ты.
24. Пудыйшлы′ воны′ до Ёгó, збуды′лы й сказáлы: «Учíтель! Учíтель! Гы′нымо». А Вин, встáвшы, забороны′в бýты вíтровы й хвáлям; і пырыстáлы, і стáло ты′хо.
25. Тоды′ Вин сказáв йім: «Дэ вáша вíра?» А воны′ од стрáху і од ды′ва говоры′лы оды′н до одногó: «Хто ж гэ′то, шо й вíтровы прыкáзуе, й водí, і воны′ слýхають Ёгó?»
|