Сáвла навырнýлы в вíру Хрыстóву. Пэ′ршы ёгó ділá.
Глава 9
Сáвла навырнýлы в вíру Хрыстóву. Пэ′ршы ёгó ділá.
Сáвэл спышы′ть в Дамáск
1. А Сáвэл шэ всэ рвáвся, шоб грозы′тысь і забывáты учынікы′в Гóспода. Прышóв вин до пэршосвяшчэ′нніка.
2. І вы′просыв у ёгó пы′сьма в Дамáск, в хрáмы, шоб як нáйдэ когó, шо дыржы′цьця гэ′тыйі нагýкы, і мужыкы′в, і бабэ′й (молодыцéй), то в’язáты і прывóдыты в Йрусалы′м.
3. Як вин ішóв і вжэ був блы′сько от Дамáска, то рáптом ося′яв ёгó світ з нэ′ба.
4. Вин упáв на зэ′мню і почýв гóлос, якы′й ёмý казáв: «Сáвэл, Сáвэл! Нáшо ты гóныш Мынэ′?»
5. Вин сказáв: «Хто Ты, Гóсподы?» А Госпóдь сказáв: «Я Ісýс, Якóго ты гóныш. Трýдно тобí йты прóтів рожнá».
6. А вин, лёкотячы′ і жахáючысь, сказáв: «Гóсподы: шо скáжыш мынí робы′ты?» І Госпóдь сказáв ёмý: «Встань і йды в мíсто; тобí бýдэ скáзано, шо трэ′ба бýдэ тобí робы′ты».
7. А лю′дэ, шо йшлы рáзом з йім, стоя′лы острупынíвшы, бо чýлы гóлос і ныкóго ны бáчылы.
8. Сáвэл встав з зымнí і з росплю′шчанымы гочы′ма ныкóго ны бáчыв. І повылы′ ёгó за рýку, і прывылы′ в Дамáск.
9. І тры дні вин був нывыдýшчый, і ны йів, і ны пыв.
Сáвэл і Анáній
10. В Дамáску був оды′н учынíк по ймэ′нню Анáній. І Госпóдь, об’явы′вшысь, сказáв ёмý: «Анáній!» Вин сказáв: «Я, Гóсподы!»
11. То Госпóдь сказáв ёмý: «Встань і йды на гýлыцю, шо зовэ′цьця Прóста, і спытáй в Іýдынуй хáты про тарся′нына, по ймэ′нню Сáвэл; вин зáрэ мóлыцьця».
12. (І ёмý об’явы′вся чоловíк по ймэ′нню Анáній, шо прышóв до ёгó, положы′в на ёгó рýку, шоб вин став бáчыты).
13. Анáній сказáв на гэ′тэ: «Гóсподы! Я мнóго од когó чув про гэ′того чоловíка, кы′лько вин зла наробы′в Твойíм Святы′м в Йірусалы′мы.
14. І тут вин мáе од пэршосвяшчэ′ннікув власьць в’язáты всіх, хто заклыкáе Твоé ймэ′нне».
15. Алэ′ Госпóдь сказáв ёмý: «Іды′, бо вин – гэ′то вы′брана Мнóю посýдына, шоб нысты′ ймэ′нне Моé пы′рыд нарóдамы, і царя′мы, і сынáмы Ізрáілёвымы.
16. І Я покажý ёмý, кы′лько вин мýсыть отпокýтуваты за Моé ймэ′нне».
17. Анáній пошóв і зайшóв у хáту, і поклáвшы на ёгó рýкы, сказáв: «Брáце Сáвэл! Госпóдь Ісýс, шо явы′вся тобí на дорóзы, якэ′ю ты йшов, послáв мынэ′, шоб ты став выдýшчым і шоб тыбэ′ охваты′в Дух Святы′й».
18. І одрáзу бы лускá отпáла з ёгó гочэ′й, і рáптом вин став бáчыты, і встáвшы, став охры′шчаный.
19. І пойíвшы, набрáвся сы′лы. І був дэ′кылько днів з учынікáмы в Дамáску.
|