Пáвэл і Сы′ла оставля′ють Пылы′пы
Пáвэл і Сы′ла оставля′ють Пылы′пы
35. А як прышóв дэнь, то войівóды послáлы мíськых слýжашчых сказáты: «Пусты′ тых людэ′й».
36. Тюрэ′мный стóрож сказáв про гэ′тэ Пáвловы: «Войівóды прыслáлы, шоб вас пусты′ты; то от выхóдьтэ і йдíтэ спокы′йно».
37. Алэ′ Пáвэл сказáв йім: «Нас, ры′мськых грáждан, быз судá пры лю′дюх бы′лы і посады′лы в тюрмý, а зáрэ ны′шком выпускáють нас? Не, ныхáй пры′дуть і сáмы вы′выдуть нас».
38. Мíськы слýжашчы пырыказáлы гэ′ты словá войівóдам, і ты′йі, злякáлысь, почýвшы, шо гэ′то ры′мськы грáжданэ.
39. І прышóвшы, пырыпросы′лы йіх, і вы′вёвшы, просы′лы, шоб воны′ пошлы′ з мíста.
40. А воны′, вы′йшовшы с тюрмы′, прышлы′ до Лíды, і пубáчывшы браты′в, гучы′лы йіх, да й пошлы′.
Глава 17
В Фыссалóныці
1. Пройшóвшы чы′рыз Омфы′поль і Ополóнію, воны′ прышлы′ в Фыссалóныку, дэ був іудéйськый храм.
2. Пáвэл, по своё′му звы′чаю, прышóв до йіх і тры субóты бысэ′дував з йíмы з Пысáння,
3. роспы′туючы і гýчачы йіх, шо Хрыстóс мýсыв отпокýтуваты і воскрэ′снуты з мэ′ртвых, і шо Гэ′той Хрыстóс е Ісýс, Якóго я проповíдую вам.
4. І дэ′хто з йіх увíрував, долучы′вся до Пáвла і Сы′лы: і грэ′кы, шо вíрылы в Бóга, і мнóго богáтых молодыцéй.
5. Алэ′ ты′йі іудéйі, шо ны ввíрувалы, вжэ аж кыпíлы од завы′дкув, і набрáвшы з гулыцéй вся′кых бродя′г, зобрáлысь згрáйію і баламýтылы мíсто. І пудыйшлы′ до Ясóновыйі хáты, шукáлы йіх (Апóстолув), шоб вы′высты до нарóда.
6. Ны найшóвшы йіх, поволоклы′ Ясóна і дэ′кого з браты′в до мíськых начя′льнікув, крычачы′, шо воны′ ввэсь світ сколоты′лы і прышлы′ шэ й сюды′,
7. а Ясóн прыйня′в йіх; і шо всі воны′ йдуть прóтів закóнув царя′, лы′чять царéм гы′нчого – Ісýса.
8. І шо воны′ рострывóжылы людэ′й і начя′льнікув (стáршых) мíста, шо слýхалы гэ′тэ.
9. Алэ′ ты′йі, вы′слухавшы Ясóна і гы′нчых, пусты′лы йіх.
|