Ал мен өтірікті кешіре алмаймын, Наина. . . Қолымнан келмейді. . .
- ал мен өтірікті кешіре алмаймын, Наина... Қолымнан келмейді...
16:00. Азамат бөлмесінен шықты. Наина алдынан жүгіріп шықты:
- бірдеңе жейсің бе? Тамақ әзірлеу керек пе? Қандай тамақ? Мүмкін сусын дайындап берермін? Қалай қарайсың? Әлде басың ауырып тұр ма?-Азамат маңдайына қолын қойды.
- тартшы қолыңды!-қағып жіберді. Наина артқа шегініп қалды. Азамат кетіп бара жатыр еді, Наина:
- неге сонша суықсың маған!? Мені өз кінәм жоқ жағдай үшін кешірмей өтесің бе? Менің не жазығым бар!? 15 жаста ұрланып кетіп, өзімнен үлкен адамның маған күш көрсеткеніне жазықтымын ба!? Неге түсінуге тырыспайсың мені?! Мысалы сенің әпкең менің орнымда болғанда оған да осылай жасайсың ба?!
- бас аяғыңды!-Азамат оның қолынан ұстап сүйреді.
- жібер!
Азамат оны жуынатын бөлмеге әкеліп, душқа тұрғызып қойды. Салқын су ағызды:
- көп сөйлей бергенше мына сумен тәніңді тазала, әйелім! Мүмкін күнәң сумен шайылып кетер!-көзін алартып кетіп қалды. Наина бір орында табжылмай тұрып қалды. Бірақ ойын жинақтады да, бөлмеден жүгіріп шықты. Азамат ас үйде алма жеп тұр екен:
- Азамат!
Азамат артына бірден бұрылды:- не?
- менің өлгенімді қалайсың ба?
- маған бәрібір.
- өлімге барсам ғана бақытты боласың ба?
- орманға барып қасқырдың жанына ұйықтасай. Мүмкін жақсы болып қаларсың.
Наина қолына пышақ алды:
- жарайды! Бақытты болатын болсаң, өлейін!-пышақты білегіне тақады.
- аха! -тіпті мән беріп қараған жоқ. Наина оны тіпті қызықтырмады.
- сен....-Наина жылап тұрды. Жерге ақырындап қанық қызыл қан аға бастады. Тамшылап жерге жиналып жатыр. Наинаның көзінен жас тамып жатты. Бойынан әл кетіп барады. Азамат телефонына қарап тұрып, алма жеп жатқан болатын. Наина жерге сылқ құлады. Қанға оранған пышақ басқа жаққа жылжып кетті. Азамат артына қарады. Наина құлап жатыр. Азамат оған жақындады:
|
