Жедел аппендициттен және перитониттен кейінгі асқынулар

↑

⇐ ПредыдущаяСтр 72 из 106Следующая ⇒

Перитонит кезеңдері

І

ІІ

ІІІ

Операция алдындағы дайындық

Жағдайына қарап 1-2 сағат уақыт iшiнде жүргiзiледi

Жасалуы керек деңгейдегi 2-3 са-ғаттан аспайды

Жасалмаса бала өмiрiне қауiп тө-недi,сондықтан да барлық уақытта жасалады

Наркоздың

түрi

Маскамен беруге болады

Мүмкiндiгiнше трахеяға түтiкше енгiзiлiп жасала-ды

Трахеяға түтiкше еңгiзiлiп жасалы-нады

Тiлу жарасы

Iш қуысының оң жақ жамбас тұсында жасалы-нады

Iш қуысының оң жақ жамбас тұ сында, немесе iш қуысы ортадан тiлiніп ашылады

Iш қуысы тек ортадан ұзыны-нан тiлiп ашылады

Операция

кезiнде iш құрсағын жуып тазалау мөлшерi

Iрiңдi алу мен шектеледi, жуу-дың қажетi жоқ

1 мәрте 6-10 л фу-рациллинмен не-месе басқа анти-септиктермен жуады

Iшектердiң арасы байланыстырғыш пленкаларынан ажыратылып, iрiң нен тазартылады, содан кейiн құрсақ қуысы антисептиктермен жуылады

Iш қуысына

 антибиотик-тер еңгiзу

Пенициллин 3 млн бiрлiктен 5 млн бiрлiк аралы-ғында,канамицин 20000 кг/дене салмағына

Пенициллин мөл шерi 10млн бiрлiк ке дейiнгi мөл-шерде,канамицин 50000 кг/дене салмағына

Iшектердiң декомпрес-сиясы

Керек емес

Iшектер қатты ке рiлiп, перистальти касы азайса ғана қолданылады

Iшектердiң инту-бациясы аса қа-жет,iшек iшi күнi не 2-3 рет жуылып тазаланады

Перидураль-ды анестезия

Қажет емес

Парез болғанда қолданылады

Қолданылуы қажет

Нәрестелердегi перитонит iш пердесiнiң қабынуы арқылы бiлiнетiн және шетiнеу пайызы өте жоғары ауру. Ол ауру негiзiнен кiндiк жарасының iрiңдеуiмен, өкпенiң қабынуы нәтижесiнде пайда болып, дамып өрбидi. Кейбiр жағдайда iш пердесiнiң қабынуына iш құрсағындағы iшектердiң, некрозды энтероколиттiң әсерiнен тесiлуi негiз болады. Кейде iшектер туа пайда болған жетiмсiздiк әсерiнен де тесiледi, iш құрсағындағы ағзаларға операция жасалғаннан кейiн де перитонит пайда болуы ықтимал, сирегiрек жағдайда перитонит iш құрсағының алдыңғы қабатында пайда болған эмбриональды кiндiк бауы жарығынан кейiн де өрбуi мүмкiн. Перитониттiң белгiсi көбiне оның пайда болуына себепші болған аурулардың клиникасына қабаттасып байқалады.

Нәрестелердiң iш пердесiнiң қабынуы шоғырланып бiлiнбейдi. Ол әрi жылдам, әрi тез өрбiп iш пердесiнiң барлық ауданын қамтиды. Сондықтан да болар, нәрестелердiң перитонитi көбiнесе науқастың шетінеуіне әкеліп соғады.

Негiзгi клиникалық белгілері - нәрестенiң әлсiреп, емшек емуден бас тартып, лоқсу және құсу белгiлерiнiң байқалуымен, iшi өтiп, салмағының азаюымен, дене кызуы артып, iшiнiң жарғақтанып кебуiмен басталады. Iшектерге жиналған газдар көбейе бередi де, ол нәрестенiң жалпы жағдайын бұрынғыдан да ауырлатып, құсықты көбейтiп, оған iшек iшiндегi қорытылмаған тамақ, нәжiс те араласып шығатын болады. Диагнозды анықтауға негiзiнен iштiң алдыңғы қабатының iсiп, терiсi жылтырап, шытынап, жарылып тұруы, ұмасында немесе үлкен жыныс ерiнiнде iсiктiң пайда болуы көмектеседi.

Егер нәресте перитонитi, iрiп-шiрiп жарақат пайда болған энтероколиттiң тесiлуi нәтижесiнде байқалса, аурудың клиникалық белгілері өрбiп дамиды. Осы асқынудың ең негiзгi белгiсi - iшектердiң iшiне газдардың тез әрi көп мөлшерде жиналуы болып табылады.

Парездiң қатты байқалуы, iрiп-шiрiген iшектердiң тесiлуi кезiнде бiлiнетiн клиникалық белгiлердiң айқындалуына кедергi жасайды.

Нәрестелердiң перитонитi кiндiк бауының эмбрионалдық жарығының әсерiнен, немесе туа пайда болған iшектердiң ақауы нәтижесiнде болса, алғашқыда аурудың белгілері баяу өрбидi, кейiннен перитониттiң iшке жайылуы негiзiнде барып анықталады.

Перитониттiң диагнозын анықтау үшiн, iш құрсағын қамтып түсiрген жалпылай рентген суретiнiң маңызы өте ерекше. Егер iшектер тесiлген болса iш құрсағына жиналған бос ауа көк еттiң астына "орақ" секiлдi белгi берiп жиналады. Нәрестенi отырғыза алмаған жағдайда, бүйiр тұстан түсiрiлген суретте ауа iш құрсағының алдыңғы қабатының астына, iшектердiң алдына жиналады. Осы сурет арқылы нәресте өкпесiнiң қабынғаны немесе қабынбағанының белгiсiн көрiп табуға да мүмкiндiк бар.

Бұл айтылғандардан басқа құрсақ қуысының суретiнде iшектердiң туа пайда болған түйiлуінің рентгендiк белгiлерi де табылуы мүмкiн.

Емдеу. Негiзiнен Краснобаевтың 3 ұстамасын сақтау арқылы жүргiзiледi. Бұл ретте сепсиске қарсы емдеу жолдары кеңiнен iске асырылады. Ағзадағы сұйықтықтардын жеткіліксіздігі қалпына келтiрiледi, гомеостаз түзетiледi. Белсенді түрде антибактериалдық және улануға қарсы емдеу тәсiлдерi қолданылады. Егер перитонит iшектердiң түйiлуi немесе энтероколиттiң әсерiнен тесiлуi нәтижесiнде болса, онда нәрестеге тездетiлiп операция жасалынады. Операция эндотрахеалдық наркоз берiп, iш құрсағы трансректальдық, немесе параректальдық деңгейiнде ұзынынан тiлiнiп кеңiрек ашылады. Құрсақ құрсағында жиналған iрiңдi сорып алып, жуып тазалағаннан кейiн, iшектер түйiлген болса олардың өтiмдiлiгi қалпына кетiрiледi, ал энтероколиттiң әсерiнен тесiлген iшек тiгiледi. Құрсақ құрсағына микроирригатор ретiнде арнайы түтiкшелер қалдырылады. Операциядан кейiн iшектердiң қимылын тездетiп қалпына келтiру үшiн, iшек iшiне ұзынынан зонд қалдырылады. Ол зондты көбiне гастростома арқылы енгiзедi. Нәрестелердiң перитонит ауруын негiзiнен консервативтiк тәсiлдермен емдеуге тырысу қажет. Олай дейтiнiмiз, негiзгi жасалған операциядан кейiн өлiмділік пайызы өте жоғары (70-80) деңгейiне дейiн артып кетедi.

Біріншілік перитонит. Құрсақ қуысындағы қабыну үрдістерінің қатысынсыз туындайтын перитониттер идиапатикалық, диплококты, біріншілік , гематогендік және т.б. деп атау есептеледі. Перитонитті қоздырғыш атымен (пневмококтық, диплококтық, стрептококтық және т.б.) атау қазіргі уақытта өз мәнін жоғалтты. Оның себебі, аралас зықымдану жиі кездеседі және аурудың нәтижесі қоздырғыш түріне байланыссыз.

Клиникалық көрінісіне, емдік шараларға және болжауға байланысты ауруларды екі топқа бөлуге болады:

а) перитонит қосымша және бастапқы ауруларсыз пайда болған;

б) перитонит асцит фонында дамыған.

Перитонит қосымша және бастапқы ауруларсыз пайда болуы. Бұл топтың көпшілік науқастарында перитонит жеңіл өтеді және клиникасы жедел аппендициттегідей сирек, ауру тез үдеп өте ауыр өтуі мүмкін. Осыған байланысты біріншілік перитониттің екі түрі: қарапайым және токсикалық деп бөлуге болады.

Біріншілік перитониттің қарапайым түрінің клиникалық көрінісі жеделірек басталады. Бала үнемі болатын іштегі жайылған ауырсынуға шағымданады, біртіндеп ауырсыну белгілері мықын аймағына шоғырланып, үдейді. Бала тамақ ішпейді, дене қызуы 37,5-38,5⁰С-қа көтеріледі, құсу пайда болады. Нәжісі қалыпты. Біртіндеп жағдайы нашарлайды. Іштегі ауырсынуы үдейді. Пульсі жиіленіп, қанағаттанарлықтай толымды болады. Тілі ылғалды, жабындымен жабылған. Іші дұрыс пішінді, тыныс алуға қатысады. Іштің пальпациясы мен перкуссиясында барлық бөлімдерінде ауырсынулар болады, соның ішінде оң жақ мықын аймағында ауырсыну қатты болады. Осы жерде алдыңғы құрсақ қабырғасының бұлшық еттерінің қатаюы ал үлкен жастағы балаларда Щеткин-Блюмберг белгісі анықталады. Бел аймақтары пальпацияда ауырсынбайды. Тік ішек арқылы саусақпен тексеру патологияны анықталмайды.

Қанда лейкоцитоз 15-20·10⁹ г/л, нейрофилез солға жылжумен байқалады.

Біріншілік перитониттің токсикалық түрінің клиникасы жедел басталуымен сипатталады. Жедел түрде, аяқ астынан, іштегі қатты, таралған ауырсыну, көп ретті құсу пайда болады. Дене қызуы 39-40⁰С-қа жоғарылайды. Нәжісі сұйық, жиі. Жалпы жағдайы үдемелі нашарлайды. Бет әлпеті өзгереді, тілі құрғақ, ақ жабындымен жабылған. Ауру басталғаннан кейін бірнеше сағаттан соң кейбір балаларда ұстамалар, естің бұзылулары болады. Пульсі жиі, аз толымды. Іші қампимаған, тыныс алуға қатыспайды, барлық бөлімдерінде ауырсынады. Тақтай тәрізді қатайған, Щеткин-Блюмберг белгісі оң. Іш перкуссиясы ауырсыну сезімін тудырады. Кеш түскенде кейде алдыңғы құрсақ қабырғасының пастоздығы байқалады. Ректальды тексеруде тік ішектің алдыңғы қабырғасының пальпациясы кезінде ауырсыну сезіледі. Қанда- солға күрт ығысумен жоғары лейкоцитоз 35-45·10⁹ г/л.

Біріншілік перитонитте жедел аппендицитпен ажыратулық диагностика жүргізу операцияға дейін мүмкін болмайды. Кейбір зияткерлер (Рошаль Л.М., 1980) бұл мақсатта диагностикалық лапароскопия жасайды. Бұл әдісті анықталмаған операциялардан сақтайды деп есептейді. Біріншілік перитонитке күмән туғанда лапароскопияны қолданбайды, себебі өсіндіні тек гистологиялық зерттеу ғана соңғы диагнозды қоюға мүмкіншілік береді.

Ас қорыту жолдарының перфорациясы кезінде болған перитониттерді (пептикалық жаралар, үшкір бөгде заттар және т.б.) біріншілік перитониттен ажырату өте қиын. Құрсақ қуысының рентгенологиялық зерттеуі көп жағдайда перфорацияның болуын көрсетеді (бос газ көрінеді). Мүмкін болатын диагностикалық қателіктер бұл жағдайда қауіпті емес, себебі бұл ауруларды дәрігерлік тактикамен емдік көмек бірдей.

Асцит фонында пайда болған біріншілік перитониттің клиникасы бауырдың созылмалы ауруларында, липоидты нефроз немесе нефрозонефритте, т.б. негізгі аурудың ағымына байланысты. Қосарланған инфекцияның ең ауыр көрінісі – перитонит.

Ауыр аурумен әлсіреген балалардың дәрігермен сөз сөйлесуі қиынға түседі, дені сау балаларға қарағанда ауырсынуға реакциялары өзгеше болады. Перитониттің бірінші белгісі - іштегі әсіресе оң жақ мықын, немесе кіндік кіндік аймағындағы ауырсыну білінеді. Баланың жағдайы нашарлай түседі. Ентігу пайда болады, құрсақ қуысын сұйықтық тез жиналады, ісінулер өседі, дене қызуы 39-40⁰ С-қа дейін көтеріледі, пульсі өте жиі, толуы әлсіз, тілі құрғақ, жабындымен жабылған, жиі құсу болады, көп балаларда сұйық нәжіс болады. Бүкіл құрсақ қуысы аймағында ауырсыну болады. Құрсақ қабырғасының қатаюы да барлық жерінде. Щеткин-Блюмберг және Пастернацкий белгілері оң болады. Алғашқы күндері лейкоцитоз 25-40·10⁹ г/л, қан формуласының солға жылжуы байқалады. Перитониттің болуы бүйрек функциясын едәуір нашарлатады. Тәуліктік диурез 150-300 мл-ге дейін төмендейді, зәрдегі ақуыз деңгейі жоғарылайды.

Асцит кезінде перитонитті жоққа шығару үшін диагностикалық пункция жасайды. Алынған іріңді асцитті сұйықтық біріншілік перитонит диагнозын растайды.

Емі. Хирургиялық тактика біріншілік перитониттің клиникалық түрлеріне байланысты.

Негізгі, немесе қосымша аурусыз пайда болған біріншілік перитонитте жедел оперативті көмек көрсетіледі. Біріншілік перитониттің қарапайым түрінде әдетте операцияны жедел апендицитке байланысты жасайды. Біріншілік перитониттің токсикалық түрінде баланың жағдайы ауыр болғанда интоксикацияны азайту, сусыздану мен гипертонияны жоюға бағытталған, операция алды дайындық жүргізу керек. Баланың жағдайы 3-6 сағаттан кейін жақсарады.

Операция техникасы. Құрсақ қуысын Волкович-Дьяконов бойынша тіледі. Біріншілік перитонитке - иіссіз, жабысқақ, мөлдір емес, құрамында фибринді жабындысы бар бөлініс тән. Құрт тәріздес өсінді және ішек ілмектерінің гиперемиясы байқалады. Дивертикулитті шектеу үшін мықын ішекке және қыздарда жатыр қосалқыларын тексереді. Электросорғышпен іріңді бөліністі сорады. Операцияны аппендэктомиямен аяқтайды.

Құрсақ қуысына антибиотиктер және 0,25% новокаин ерітіндісін енгізеді. Перитониттің токсикалық түрінде, 1-2 күнге жіңішке полиэтилен микроирригатор қалдырады.

Операциядан кейін барлық балаларға бұлшық етке антибиотик (6-7 күнге), витаминдер, физиоем тағайындалады. Халі ауыр балаларға 1-2 тәулікке тамыр ішілік сұйықтық құюға аппарат қалдырады. Эпидуральдық анестезия курсын жасайды (4-6 күн). Көрсеткіштерге байланысты жүрек препараттарын, трансфузия және қан УФО тағайындайды.

Біріншілік перитонит асцит фонында пайда болғанында, хирургиялық ем көрсетілген.

Операция техникасы. Құрсақ қуысын Волкович-Дьяконов бойынша тілім арқылы ашады. Іріңді асциттік сұйықтықты сорып, қарапайым аппендэктомия жасайды. Құрсақ қуысына, жеке тесік арқылы, жіңішке полиэтиленді түтік жібереді (диаметрі 0,5 см). Ол арқылы асциттік сұйықтық ағады және антибиотик енгізіледі. Құрсақ қабырғасын тігеді де, ұзақ уақытты анестезия үшін эпидуральдық кеңістікті катетеризациялайды.

Операциядан кейінгі ем, негізгі ауруды және перитонитті емдеуден тұруы керек. Антибиотикті дренаждық түтік арқылы құрсақ қуысына жібереді, сонымен қатар бұлшық етке және қан тамыр ішіне де жасайды (6-7 күн). Дренажды алып тастаған соң антибактериальды емді 12-14 күнге созады. Әдетте кең спектрлі антибиотиктерді енгізеді, себебі перитонит бірнеше қоздырғыштардың әсері нәтижесінде пайда болуы мүмкін. Эпидуральды анестезияны 4-6 күнге созады.

Негізгі аурудың ауырлығына қарамастан балалар салыстырмалы түрде операцияны жақсы көтереді. Жалпы жағдайы тез жақсарады, дене қызуы 2-3 күні қалыптасады, тәбеті ашылады. Бүйрек функциясы жақсарып, тәуліктік диурезі жоғарылап, зәрдегі белок деңгейі төмендейді. Қан талдамасы қалыптанады. Сонымен қоса липоидты невриті бар балаларда перитониттің қайталануы мүмкін екендігін есте сақтау керек.

Операциядан кейінгі асқынулардың себебі. Операциядан кейінгі асқынуларды, оларды дамытатын этиологиялық себепке байланысты екі топты болу керек. Бірінші топқа, объективті жағдайды қарастыру керек: хирургтың қимылына қарамастан, балалар жасының анатомо-физиологиялық ерекшеліктеріне және бала ағзасының реактивтілігіне, және патологиялық үрдістің ауырлығына байланысты. Екінші топқа - бірінші үрдіс емінің сапасына байланысты себептер, сондай-ақ, ұйымдық-тактикалық қиыншылықтар және техникалық қателіктер, операция кезіндегі қателіктер, оның аяқталуы немесе операциядан кейінгі үрдісті кезеңдерді жатқызады. Балалардың әр түрлі жастарында, олардың құрсақ қуысына операциялар жасалынады, сондықтан, асқынулардың даму механизмін, себебін дұрыс түсіну үшін, баланың реактивтілігіне әсер ететін анатомиялық-физиологиялық ерекшеліктерін білу керек. Бас миының үлкен жарты шарларының қыртысында салыстырмалы үрдісті жағдайлар бала туғаннан кейін де жалғаса береді және бұл 3 жасқа жеткенге дейін жалғасады. Туғаннан кейін эндокриндік даму үрдісі жалғасады. Атап айтқанда қалқанша без, гипофиз, бүйрек үсті безі және т.б. Аталған эндо-криндік көріністердің морфологиялық дамымауы және функциялық жетіспеуі, ерте жастағы балалардың әртүрлі физиологиялық және және негізгі патологиялық үрдістерге әсер етеді.

Баланың бойының өсуінде және ас қорытудың дамуында өзгерістер болады. Жоғарғы зат алмасу энергиясына және бойдың өсуіне байланысты, арнайы, ерекше талаптар қойылады. Ерте жастағы балаларда аппендикстің фолликулярлы аппараты дамымаған, ең негізгі себебі - деструктивтік үрдістің жылдам ағымы. 3 жасқа дейінгі балаларда құрсақ өте жұқа, нәзік, қан және лимфа тамырлары жақсы дамыған. Осы жаста, ішектердің қозғалуына байланысты, құрсақ қуысының жоғарғы және төменгі бөлімдерінің аралығы еркін байланысады. Сондықтан, құрсақ ішінде ауру нәтижесінде өзгерген сұйықтық жоғары бөлімнен төменгі бөлімге қарай жеңіл түседі немесе керісінше. 3 жасқа дейінгі балаларда ішектердің негізгі ерекшелігі - олардың қабырғаларының өткізгіштігінің жоғарылауы, оның барьерлік функциясының (қызметінің) жетіспеушілігі. Осының салдарынан токсин ішек қабырғасы арқылы қан тамырға жеңіл кіре отырып «перитонеальдық интоксикацияны» шақырады.

Үлкен адамдарда құрсақ қуысында қабыну үрдісі бола қалған жағдайда, үлкен шарбы қорғаныс ретінде үлкен роль атқарады. Ол қабыну ошағын басып, басқа құрсақ қуысынан бөліп тұрады және инфекцияның дамуына кедергі жасайды. Нәрестелерде, шарбы әрең байқалады. Өмірінің 2-3 жылында жұқа және қысқа шарбы тек қана ащы ішектің ілмегін аздап жауып тұрады. Осы жаста шарбының толық дамымауы және функциялық жетімсізідігі салдарынан, өмірінің бірінші жылында перитонит жылдам дамиды және өте ауыр өтіп, шектелуі сирек байқалады.

Бұл көрсетулер кішкене балаларда ішек эвентрациясын жиі болдырта отырып, ішек парезіне бейімділігін байқалтады және ерте жаста алдыңғы құрсақ қуысының бұлшық еттік-апоневротиклық дамуы әлсіз. Эвентрация өте жиі, кішкене балалардағы ішектің анатомиялық ерекшеліктеріне байланысты, ішек жыланкөзге әкеп соқтырады. Балаларда құрсақ қуысындағы операциялық шарттарды орындау кезінде анатомиялық-физиологиялық ерекшеліктерде бала ағзасының реактивтілігін және операциядан кейінгі асқынуларды дамытатын ақиқатты ескере отыру керек. Операциядан кейінгі асқынулардың дамуына жедел қабыну үрдісінің құрсақ қуысына таралуы әсер етеді. Өршіген перитонит кезінде қайталама кірісулерде және абсцестерді ашу кезінде пайда болған іріңді түзілістерді тексергенде аралас микрофлоралар (көбінесе ішек таяқшалары және патогенді стафилококк) әдетте қолданатын антибиотиктерге резистентті болып келеді. Антибактериалдық емді құрастырғанда антибиотикограмма жасамастан, үйреншікті пенициллимен стрептомицинді тағайындаумен шектелу байқалады.

Патогенді микрофлора өзінің белсенділігін сақтап, операциядан кейінгі іріңді-септикалық асқынулардың дамуына әкеледі.

Тактикалық және техникалық қателіктерді сараптай келе науқастың операция алдындағы дайындығына біршама тоқтап, көңіл аудару қажет. Осындай дайындықтар, науқастардағы көрнекті метаболикалық үрдістердің бұзылыстарын қадағалайды. Операция алдындық дайындықтарсыз болатын операциялар - өте үлкен қателік болып саналады. Операция алдыңғы дайындық пен қоса операциядан кейінгі асқынулар жиілігіне, берілген наркоздыңтүрінің де қатысы бар.

Қайталама операциялар балаларда жалпы наркозбен болады. Операциялық кірісулер, көп компонентті эндотрахеалдық наркозбен және миорелаксанттарды пайдалана отырып, мөлшері 40-60 минутқа созылады. Балаларға, жергілікті новокаин ерітіндісін қолданатын лапаротомия - тактикалық қателік болып табылады. Осы жағдайларда балалар психикалық жарақат алуы мүмкін. Жергілікті новокаин ерітіндісін қолдануарқылы істеген операцияларда, хирург өзінің қимылының баяулауын байқап, операцияны тез аяқтауға асығады.

Қазіргі жағдайларда патогендік микрофлораның резистенттілігінің жоғарылауы және санациялық ошақтар операциядан кейінгі іріңді асқынулардың дамуын тездетеді. Тактикалық жоспар ретінде, операциялық жолды дұрыс таңдап алу керек. Жалпы белгілі теріс жағдайлар өте аз кесулер (ішектің жарақаты, құрсақ қуысындағы өзгерістер және т.б). осы кезде ерте жастағы балалардың эвентрацияға бейімділігін ескере отырып, үлкен орталық кесулерді қадағалап байқап орындайды. Осыған байланысты 3-5 жастағы балаларда орталық-парамедиальдық тілікті қолдану дұрыс деп табылады.

Ұйымдастыру-тактикалық қателік – хирургтың, көмекшісіз, операция медбикесімен бірге операция жасауы. Операцияның ұзаққа созылуы және оның жарақаттануы асептиканың бұзылуына жағдай жасайды. Бөгде заттың қалып қалуы және т.б. бар.

Қазіргі кездегі балалар хирургиясының дамуында, операциядан кейінгі метаболикалық бұзылыстарға дұрыстап көңіл аудармау - өрескел тактикалық қателіктер болып есептеледі. Бұған, бірінші кезекте, балалардағы құрсақ қуысының жедел үрдістері кезіндегі су-электролит балансының бұзылуы жатады. Мәселен, операциядан кейінгі пайда болатын гипогликемияның, ас қорыту (ішек) қызметіне тікелей қатысы бар. Гипогликемия кезінде тұрақты ішек парезінің дамуы - тайғыш үрдістерге, ары қарай жабысқақ ішек өтімсіздігіне әкеледі. Ақуыздар жоғалтуының коррекциялық жетім-сіздігі, жарадағы және регенеративтік үрдістердің бірден төмен-деуіне әкелуі мүмкін, осының салдарынан, ішек эвентрациясы жиі пайда болады. Ең негізінде техникалық және хирургтың қателігінен операциядан кейінгі асқынулардың дамуы маңызды болып санала-ды. Бәрінен бұрын балалар ағзалары және тіндері өрескел манипу-ляция нәтижесінде жарақатқа ұшырайтынын ескере отыру керек.

Құрсақ қуысы мүшелерінің, серозды ұйыма жабындыларының өрескел зақымдалуы, құрсақ ішілік өзгерістерге әкеліп, өзінің кезегінде ішектің жабысқақ өтімсіздігіне себебі болуы мүмкін.

Үшінші топқа, техникалық қателіктер ретінде, тампондау, құрсақ қуысын дренаждау және оған микроирригаторды кіргізулер жатады. Балалар хирургиясында тампондарды және дренаждарды пайдалануға қатаң көрсеткіштер бар. Бірақ құрсақ қуысын дренаждауға көрсеткіш болғанмен де, ол қатты асқынуға әкелуі мүмкін (ішек өтімсіздігі, микроирригатордың төменгі бөлігінің әсерінен, ішек қабырғасы жауырланып ішектік жыланкөз пайда болады).

Операциядан кейінгі асқынулардың жіктелуі

І. Ішек өтімсіздігі

 А. Механикалық ішек өтімсізідігі

 1. Жабысқақ:

 а) ерте біріншілік

 б) ерте қалыңқыраған

 в) кеш жабысқақ өтімсізідік

 Б. Динамикалық (паралитикалық) ішек өтімсіздігі

ІІ. Құрсақ қуысының абсцесі (біртекті және көптеген)

1. жамбастық

2. флангалық

3. ілмек аралық

4. бауыр асты

5. диафрагма асты

 ІІІ. Операциядан кейінгі перитонит

 А. Үрдістің таралуы бойыншы

 1. шектелген

 2. жайылған

 Б. Клиникалық ағымы бойынша

 1. жедел, қарқын

 2. жасырын баяу үдемелі

 ІУ. Эвентрация

 1. тері асты

 2. толық

 У. Сыртқы ішек жыланкөзі

 А. Толықтай қалыптаспаған құрсақ қуысы арқылы жүретін немесе іріңді жараға ашылатын жыланкөз

 1. ащы ішектік (жоғарғы және төменгі)

 2. тоқ ішектік

 Б. Қалыптасқан (түтікшелі және ерінді)

 1. ащы ішектік (жоғарғы және төменгі)

 2. тоқ ішектік

Познавательные статьи:



Техника нижней прямой подачи мяча

Комплекс физических упражнений для развития мышц плечевого пояса

Стандарт Порядок надевания противочумного костюма

Общеразвивающие упражнения без предметов