Заглавная страница Избранные статьи Случайная статья Познавательные статьи Новые добавления Обратная связь FAQ Написать работу КАТЕГОРИИ: ТОП 10 на сайте Приготовление дезинфицирующих растворов различной концентрацииТехника нижней прямой подачи мяча. Франко-прусская война (причины и последствия) Организация работы процедурного кабинета Смысловое и механическое запоминание, их место и роль в усвоении знаний Коммуникативные барьеры и пути их преодоления Обработка изделий медицинского назначения многократного применения Образцы текста публицистического стиля Четыре типа изменения баланса Задачи с ответами для Всероссийской олимпиады по праву
Мы поможем в написании ваших работ! ЗНАЕТЕ ЛИ ВЫ?
Влияние общества на человека
Приготовление дезинфицирующих растворов различной концентрации Практические работы по географии для 6 класса Организация работы процедурного кабинета Изменения в неживой природе осенью Уборка процедурного кабинета Сольфеджио. Все правила по сольфеджио Балочные системы. Определение реакций опор и моментов защемления |
Двух абсалютна аднолькавых. Як бы ганчарСодержание книги
Поиск на нашем сайте ні выпраўляў, ні прыгладжваў выраб, на ім застаюцца і сляды стыкоўкі гліняных жгу- тоў, і ўмяціны, і адбіткі пальцаў, і пэўная Асіметрыя, што надае кожнай новай рэчы ўласцівае толькі ёй аблічча. Вырабы таў- стасценныя, масіўныя, статычныя і па-свой- Му манументальныя, нават капі і маюць не- Вялікія памеры. Іншы характар мае посуд, выраблены з Дапамогай быстраходнага ганчарнага круга з рухомай воссю. Гэты заходнееўрапейскі Тып ганчарнага круга («нямецкі») на тэры- торыі Беларусі ўвайшоў у практыку ў 18 Ст., верагодна, разам з пашырэннем фаян- Савай вытворчасці, апе да канца 19 ст. вы- карыстоўваўся пераважна ганчарамі высо- Каразвітых гарадскіх і местачковых ганчар- ных цэнтраў. У канцы 19 ст. такі ганчарны круг з рухомай воссю ўваходзіць у пра- ктыку большасці сельскіх асяродкаў ган- чарства, выключаючы хіба што паўночны Захад Беларусі. Быстраходныя нажныя кругі патрабавалі Выкарыстання высокапластычнай гліны без Збаны. 1980-я гады. Гліна, тачэнне, глазу- Раванне. Шчучынскі раён. Няга жапезнага веку. Археалагічныя даныя сведчаць пра пашырэнне гэтай тэхнікі ў ля- сной паласе Усходняй Еўропы20, аднак бе- ларускія землі ўяўляюць, бадай, самую Значную і аднародную яе зону. Тут жа (аса- бліва на паўночным захадзе Беларусі) Адзначана і самае позняе бытаванне гэтай Рэліктавай тэхнікі — да сярэдзіны 20 ст. Значнай разнастайнасцю формаў ляпны Посуд не вызначаецца. Малапластычная Фармовачная маса з дадаткам жарствы і Архаічная тэхніка налепу дазвалялі выра- Бляць пасудзіны, блізкія да цыліндра, са Слабапрафіляваным сілуэтам. Часам на Плечуках пасудзін выціскапіся хвалістыя па- Яскі. Здавапася б, гэтыя прымітыўныя вырабы Не вызначаюцца якой-небудзь мастацка- сцю. Сапраўды, такая тэхніка вытворчасці абмяжоўвае творчыя магчымасці май- строў. Тым не менш посуд ручной лепкі не пазбаўлены мастацкіх вартасцяў. Ён вызна- Чаецца нейкай своеасаблівай жывасцю, ярка выяўленай рукатворнасцю і непаўтор- Сярод ляпных пасудзін не знайсці і Ганчар І.Шопік з Поразава Свіслайкага nCiena. 1989. Ганчарства якіх-небудзь дамешкаў, што ў сукупнасці з Тэхнікай тачэння дазваляла вырабляць посуд самых розных формаў і сілуэта. Сценкі яго Тонкія, формы зграбныя і дасканалыя. Ба- Гаты і разнастайны асартымент бытавога і Утылітарна-мастацкага посуду, тыповы для большасці ганчарных цэнтраў Беларусі ка- Нца 19 — першай паловы 20 стагоддзя, з'яўляецца вынікам выкарыстання менавіта Быстраходнага нажнога круга. Мастацкія якасці вырабаў у значнай сту- Пені вызначаліся характарам абпалу і спада- Рожных яму аперацый. У гэтых адносінах найбольш выразныя групы ўяўляюць абва- Рная (гартаваная, рабая), задымленая (сі- Няя, чорная) і глазураваная (паліваная) ке- Раміка. Археалагічныя матэрыялы сведчаць, што абварванне шырока выкарыстоўвалася ў Старажытнарускія часы2'. У канцы 19 — Першай палове 20 стагоддзя яно шырока бытавала ў лясной паласе Усходняй Еўропы (уключаючы ўсходнюю Літву) і на Бал- канскім паўвостраве (у сельскім ганчарстве народаў Югаславіі). Абварванне, якое на ўсіх гэтых тэрыто- рыях выкарыстоўвалася з ахоўнымі мэтамі (для павышэння трываласці і змяншэння Порыстасці), у адзначаны перыяд нярэдка звязвалася з дэкаратыўнымі ўласцівасцямі керамікі, паколькі ў працэсе загартоўкі по- суд пакрываўся чорна-карычневымі, нібы Спецыяльна намаляванымі плямамі, эфект- На рассыпанымі па тэракотавай паверхні. Выразнасць такога арыгінальнага дэкору Залежала яд якасці абварвання. У народзе даўно заўважалі такую залежнасць, і па- Купнікі на рынках у першую чаргу звярталі ўвагу на вырабы больш «рабыя», «страка- тыя», «прыгожыя», інтуітыўна звязваючы Гэта з іх высокімі утылітарнымі якасцямі. Таму нярэдка некаторыя ганчары звязвалі абварванне менавіта з дэкаратыўнымі аса- Блівасцямі. Асабліва цікавы мастацкі эфект дасягаў- ся ў тых выпадках, калі такі старажытны від апрацоўкі вырабаў, як абварванне, спалу- чаўся з яшчэ больш старажытным споса- бам іх вытворчасці — фармоўкай налепам. «Статычныя формы і масіўныя, нібы з цяж- касцю сагнутыя ручкі спарышоў, — адзна- Чае І.Ялатамцава, — ствараюць адчуванне Застыласці, нерухомасці, інерцыі матэры- ялу. Здаецца, што заключаная ў гэтай масе жывая творчая сіла выканаўцы яшчэ пры- Кладвае велізарныя намаганні для таго, каб Вызваліцца, вырвацца вонкі. Характар ма- тэрыялу дапаўняе гэты вобраз. Грубыя Шурпатыя сценкі і плямістая рабая паверхня Надаюць вырабу нейкі асабліва суровы ха- Рактар»22. Такія архаічныя вырабы яшчэ ў сярэдзіне 20 ст. вырабляліся ў некаторых сельскіх ганчарных асяроддзях паўночнага захаду Беларусі. У іншых цэнтрах, асабліва на ўс- ходзе Беларусі (як і ў Цэнтральнай Расіі) Гартавалі посуд, вытачаны на крузе, пры- чым галоўным чынам прызначаны для гара- Чага прыгатавання ежы. іншыя ж вырабы Задымлівалі ці глазуравапі. Задымленая кераміка таксама мае ста- Ражытнае паходжанне, хоць і крыху па- знейшае ў параўнанні з гартаванай. З'яў- ленне яе на тзрыторыі Беларусі адзначана ў 12—13 стагоддзях, а ў познім сярэднявеч- чы, мяркуючы па археалагічных, архіўных і літаратурных крыніцах, была пашырана ў Гарадскім ганчарстве Усходняй і Цэнтраль- най Еўропы. Асаблівую цікавасць з мастацкага боку ўяўляе чорнаглянцаваная кераміка — свое- І.Ш о пі к. Ганчарны посуд. 1980. Гліна, та- Чэнне, чорнае глянцаванне. Поразава Свіс- Лацкага раёна. Народнае мастацтва Беларусі Асаблівая разнавіднасць задымленай. Су- цэльнае ці арнаментальнае глянцаванне ў выглядзе разнастайных узораў (клеткі, паскі, елачкі, сетка) у канцы 19 — першай Палове 20 стагоддзя было пашырана на паўднёвым захадзе Беларусі, а таксама ў Расіі, на Украіне, у народаў Цэнтральнай Еўропы. Практычна на ўсіх гэтых тэрыто- Рыях чорнаглянцаваная кераміка мае як па- Добныя формы, так і аналагічны дэкор. Найбольш папулярны спосаб утылітарна- мастацкай апрацоўкі керамічных вырабаў у Адзначаны перыяд — глазураванне. Тая ка- Ларыстычная разнастайнасць, якой вылуча- ецца прадукцыя розных ганчарных цэнтраў Беларусі, дасягнута ў першую чаргу дзяку- ючы глазураванню. На ўсходнеспавянскіх Землях яно вядома са старажытнарускіх ча- соў, асабліва шырокае бытаванне глазура- ванай (папіванай) керамікі адзначана ў познім сярэднявеччы, аднак гапоўным чы- Нам у высокаразвітых гарадскіх ганчарных Цэнтрах. 3 канца 19 ст. глазураваннем Пачынаюць авалодваць і сельскія ганчары, Хоць амаль нідзе яно канчаткова не выце- І.Б ычк о. Ганчарны посуд. 1977. Гліна, та- Чэнне, ангобны роспіс, глазураванне. Мір Карэліцкага раёна. сніла больш старажытныя віды апрацоў- кі — гартаванне і дымленне, а прадаўжала Мірна суіснаваць з імі. Звычайна гпазура- ваны посуд выкарыстоўвалі для хаподнага Прыгатавання ежы цІ яе захавання, а дпя печы прызначаўся абварны ці задымлены. Спосабы глазуравання, што прымяняпіся Беларускімі ганчарамі, практычна не ад- розніваліся ад вядомых на ўсіх славянскіх і іншых землях Еўропы. Часцей за ўсё вы- карыстоўвалася празрыстая бясколерная паліва, якая «праяўляла» колер чарапка, на- давала яму большую інтэнсіўнасць, а ў за- Лежнасці ад якасці гліны — розныя ад- Ценні, ад амаль белага да чырвона-кары- Чневага. Карычневы колер надавала паліве Дзындра — жапезны перагар (вокіс жа- леза), які збірапі ў кузнях, зялёны — вокіс медзі (зялёнка). За дарагавізны палівы карысталіся ёю Ашчадна. Толькі некаторыя віды посуду для захавання дарагіх прадуктаў, і то перава- жна ў развітых ганчарных цэнтрах, глазура- валі цалкам. У большасці ж выпадкаў гла- зуравапася ўнутраная паверхня посуду, І.Б ычк о. Спарыш. 1981. Гліна, тачэнне, Ангобны роспіс. Мір Карэліцкага раёна. Ганчарства звонку паліву наносілі толькі ўверсе, і яе Рознакапяровыя бліскучыя пацёкі прыгожа Кантраставалі з матавым тэракотавым фо- нам ніжняй часткі вырабаў, падкрэсліваючы Дакладнасць, адпрацаванасць і даскана- ласць формаў. Мастацкая выразнасць уз- мацнялася і ад нераўнамернасці абпалу, з- За чаго на зеленаватым фоне выступалі Светла-охрыстыя плямы. Такі посуд (у яблыкі) цаніўся асабліва высока, трэба ду- Маць, менавіта за яго знешні выгляд. Гэтыя агульныя мастацкія асаблівасці, ха- Рактэрныя для народнай керамікі як Бела- Русі, так і суседніх славянскіх і іншых наро- даў, у асобных ганчарных цэнтрах і нават
|
||
|
Последнее изменение этой страницы: 2016-07-16; просмотров: 388; Нарушение авторского права страницы; Мы поможем в написании вашей работы! infopedia.su Все материалы представленные на сайте исключительно с целью ознакомления читателями и не преследуют коммерческих целей или нарушение авторских прав. Обратная связь - 216.73.216.156 (0.007 с.) |