АД-ің даму фазалары. Біріншілік және екіншілік иммундық жауап.

↑

▷ Содержание

⇐ ПредыдущаяСтр 2 из 4Следующая ⇒

Ig A, Ig M, Ig G, Ig E, Ig D

Ig G – молекулалық массасы-160000 (дальтон); белсенді ортасы-2; сарысулық Ig-дің -70%; плацента арқылы өтеді; жартылай ыдырау кезеңі -3 апта; негізгі қорғаушы АД.

Ig M – молекулалық салмағы-900000; активті орталығы-5; сарысулық Ig-ің - 7-8%; жартылай ыдырау кезеңі -5 күн; АГ-ге қарсы ең алғашқы пайда болатын АД; күшті агглютининдер және комплементті белсендіретіндер.

Ig А – молекулалық салмағы-170000-350000; активті орталығы-2-6; сарысулық Ig-дің 15%, секреторлық – 80%; жартылай ыдырауы-6 күн; шырышты қабаттарды жергілікті қорғау қызметін атқарады.

Ig E – молекулалық салмағы-200000; активті орталығы-2; сарысулық Ig-дің 0,02%; жартылай ыдырау кезеңі -2 күн; ЖСЖТ (ГНТ-аллергия) дамытуға қатысады; өте жоғары цитофилдік қабылеті бар (Ig E-нің Fc фрагменті рецепторлары бар семіз жасушаларға, базофилдерге жабысу).

Ig D – молекулалық салмағы-180000; активті орталығы-2; сарысулық Ig-дің – 0,2%; жартылай ыдырау кезеңі -3 күн;аутоиммунды процестерге қатысады; лимфоциттардың рецепторлары.

АГ енгеннен кейін АД бірден пайда болмайды. АД түзілуінің екі фазасы болады: индуктивті және өнімді (продуктивті), олар бірнеше кезеңнен турады:

1. Латентті кезең
2. Log-фаза
3. Плато (бір қалыпқа келу)
4. Азаю (төмендеу) фазасы

Біріншілік иммундық жауап –
    АГ-мен бірінші рет кездескенде пайда
      болады, бірнеше этаптан тұрады:

1. Латентті кезең (АГ-мен жанасқаннан алғашқы иммундық реакция басталғанға дейінгі уақыт).
2. Алғашқы күндерде Ig M өндіріле бастайды.
3. Екінші аптаның соңында Ig G, кейінірек Ig A синтезделеді.
4. В-лимфоциттердің бір бөлігі есте сақтау (память) жасушалары болып қалыптасады.

Екіншілік иммунды жауап –
     сол АГ-мен немесе соған ұқсас
    АГ-мен қайталап жанасқанда
     (контакт) қалыптасады.

1. Латентті кезеңі қысқа.
2. АД саны логарифмдік прогрессиямен көбейеді.
3. Ig G класына жататын АД-ді ертерек өндіре бастайды.

Антиденелердің түзілуі (пайда болуы) туралы көптеген тарихи теориялар бар. Негізгілеріне мыналар жатады:

1. Төте және жанама матрицалар теориясы (Эрлих, Гамалея).
2. Клональды - селекциялық теория (Бернет).

Соңғы теория бойынша АГ-нің әсерінен тиісті жасушалардың спецификалық клондары іріктеліп алынады және оралдың көбеюі жылдамдайды.

Антигенмен антиденалар арасында жүретін реакциялардың   спецификалығы өте қатал.

 Олар АГ молекуласындағы детерминантты топтардың АД молекуласындағы белсенді орталыққа (активный центр) дәлме-дәл сәйкес болуына негізделген. Осы заңдылықтың негізінде медициналық күнделікті тәжірибеде әр-түрлі серологиялық (иммунологиялық) реакциялар қолданылады.

ИП және ИТ қолданылады:

1. спецификалық иммунитет жасау немесе иммундық жүйенің қызметін күшейту қажет болғанда;
2. иммундық жүйенің жүйеленген звеноларының белсенділігін басп тастау үшін;
3. иммундық жүйе қызметінде ауытқулари болса, оның жұмысын қалпына келтіру үшін.

ИП және ИТ қолданылатын дәрмектерді иммунобиологиядық препараттар (ИБП) деп атайды. Осындай препараттарды зерттеу және жасаумен иммунология ғылымының тарауы – иммундыбиотехнология айналысады.

ИБП - құрамы бойынша өте күрделі, табиғаты, дайындау тәсілдері мен қолдану принциптері бойынша олардың бір-бірінен айырмашылығы болады.

ИБП құрамындағы негізгі әсер етуші компоненттер:

ü антигендер;

ü микроб жасушалары жєне олардыњ дериванттары;

ü антиденелер;

ü иммунды цитокиндер;

ü иммунды компонентті жасушалар;

ü иммунды реагенттер т. б.

ИБП–ң сапасын жақсарту мақсатында олрдың құрамына қосады:

Ø стабилизаторларды (альбумин, сахароза-желатинді агар т. б. Антиген бұзылмауы үшін);

Ø аддъюванттарды (миниральды сорбенттер – алюминий гидроокисі, аммоний фасфаты, полимерлер, өсімдік майлары т. б. - әсерін күшейту үшін);

Ø консерванттар (мертиолят 1:10000, формалин т. б. – кездейсоқ түскен микробтарды жою және ұзақ сақтау үшін).

Қазіргі кезде ИБП–ды 5 топқа бөледі:

1. Микробтардан немесе олардың өнімдерінен дайындалған препараттар (вакциналар, анатоксиндер, бактериофагтар, пробиотиктер).
2. Спецификалық антиденелер негізінде алынған ИБП (иммуноглобулиндер, иммундысарысулар, иммундытоксиндер, антидене-ферменттер (абзимдер), рецепторлық антиденелер, мини – антиденелер, моноклональды антиденелер).
3. Иммундымодуляторлар – жұқпалы және жұқпалы емес, иммундытативалық ауруларда емдеу және алдын алу үшін қолданылады. Экзогенді иммундымодуляторлар: адъюванттар, кейбір антибиотиктер, гормондар. Эндогенді иммундымодуляторлар: интерлейкиндер, интерферон, тимус пептидтері, миелопептидтер т.б.
4. Адаптогендер - иммундық жүйеге әсер ете алатын өсімдіктерден, жануарлардан және басқалардан алынатын өте күрделі химиялық заттар. Мысалы жень–шень, әлеутерокок т.б. өсімдіктер экстракты, тіндер лизанты, әр – түрлі биологиялық белсенді тағамдық қоспалар (липиттер, полисахариттер, витаминдер, микроэлементтер және басқа микронуитиценттер).
5. Диагностикалық препараттар (диагностикумдар, антигендер, сарысулар, аллергендер т. б.) олардың көмегімен антигендерді немесе антиденелерді, ферменттерді, метаболизм өнімдерін, биологиялық белсенді пептидтерді, бөгде жасушаларды, аллергиялық жағдайларды т.б. анықтайды.

Познавательные статьи:



Где возникла философия и почему?

Относительная высота сжатой зоны бетона

Сущность проекции Гаусса-Крюгера и использование ее в геодезии

Тарифы на перевозку пассажиров