Kapitał własny / Aktywa trwałe≥ 1

↑

▷ Содержание

⇐ ПредыдущаяСтр 3 из 3

Kapitał własny / Aktywa trwałe≥ 1

Aktywa trwale to te, co do których zakładamy, że potrzeba przynajmniej 1 rok, aby je zamienić na gotówkę. Dlatego finansowane powinny być stabilnym kapitałem, który przedsiębiorstwo ma do dyspozycji przez długi okres. Ciężko sobie wyobrazić, aby np. siedziba firmy była finansowana krótkoterminowym długiem. Mogłoby się okazać, że spłata tego długu wymaga sprzedaży budynku firmy, co destabilizowałoby jej działalność.

Srebrna reguła bilansowa to mniej restrykcyjna odmiana reguły “złotej”. Mniej restrykcyjna, bo aktywa trwałe, w tym przypadku, powinny być sfinansowane kapitałem własnym powiększonym o zobowiązania długoterminowe, czyli kapitałem stałym. Zatem reguła jest zachowana, gdy spełnione jest równanie:

Kapitał stały / Aktywa trwałe ≥ 1

W przypadku tej reguły dopuszczalne jest więc finansowanie działalności długiem, lecz powinien mieć on charakter długoterminowy.

Kapitał obrotowy netto

„Długofalowym celem zarządzania kapitałem obrotowym netto powinno być maksymalizowanie korzyści osiąganych przez właścicieli przedsiębiorstwa.”

Zarządzanie kapitałem obrotowym netto należy do jednego z ważniejszych obszarów decyzji finansowych, które mają służyć maksymalizacji sprzedaży oraz utrzymywaniu optymalnego poziomu płynności finansowej. Sprawne zarządzanie kapitałem obrotowym netto powinno:

• zmierzać do optymalizacji wielkości i struktury aktywów bieżących z punku widzenia minimalizacji kosztów utrzymania tych aktywów,
• prowadzić do kształtowania struktury źródeł finansowania tych aktywów, sprzyjającej minimalizacji kosztów ich finansowania, a tym samym maksymalizacji zysku przedsiębiorstwa [1].

1. Kapitał obrotowy netto

Zwany jest również kapitałem pracującym (z ang.: working capital).

Tak określony kapitał obrotowy jest nazywany kapitałem obrotowym brutto. Natomiast kapitał obrotowy netto stanowi wartość aktywów bieżących pomniejszoną o pasywa bieżące. Jest to zatem kapitał finansujący tylko tę część aktywów bieżących, która nie została sfinansowana pasywami bieżącymi. Pojęcia kapitału obrotowego brutto i netto nie są tożsame z pojęciem kapitału, tworzącego element pasywów jednostki gospodarczej.

Kapitał obrotowy netto stanowi część aktywów bieżących, które mogą być zaangażowane w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Kapitał ten pełni funkcję płynnej rezerwy, która może być przeznaczona na zaspokojenie zapotrzebowania na środki niezbędne do zapewnienia płynności bieżącej działalności przedsiębiorstwa [

kapitał stały [minus] aktywa stałe

Oraz w ujęciu majątkowym, jako różnica pomiędzy aktywami i pasywami bieżącymi:

aktywa bieżące [minus] pasywa bieżące

Wyliczony w takiej konstrukcji może być odczytany, jako nadwyżka majątku bieżącego nad zobowiązaniami bieżącymi. Kapitał obrotowy netto stanowi swoisty bufor bezpieczeństwa, ułatwiający zachowanie płynności finansowej przedsiębiorstwa. Jest wykorzystywany w celu zmniejszenia ryzyka wynikającego z finansowania środków obrotowych.

Schemat 1. Kapitał obrotowy netto

Wysokość kapitału obrotowego netto powinna zaspokajać jego zapotrzebowanie przedstawione w punkcie 2. Ostatecznie o jego wysokości bardziej lub mniej świadomie decyduje zarząd przedsiębiorstwa, poprzez przyjętą politykę finansowania działalności bieżącej. Źródłem kapitału obrotowego netto (patrz schemat nr 2) może być kapitał długoterminowy niezwiązany z finansowaniem majątku długookresowego:

• kapitał własny,
• długoterminowe pożyczki i kredyty bankowe,
• inne zobowiązania długoterminowe.

Schemat 2. Źródła pochodzenia kapitału obrotowego netto

Z analizy schematu nr 2 widać, że:

1. Kapitał obrotowy netto jest w pełni finansowany z kapitałów własnych.
2. Kapitał obrotowy netto jest częściowo finansowany ze zobowiązań długoterminowych i częściowo z kapitałów własnych.
3. Całość kapitału obrotowego netto jest finansowana ze zobowiązań długoterminowych.
4. Całość kapitału obrotowego netto jest finansowana ze zobowiązań długoterminowych. Również część aktywów stałych finansowana jest ze zobowiązań długoterminowych.
5. Ujemna wartość kapitału obrotowego netto. Całość aktywów bieżących finansowana jest ze zobowiązań bieżących, a to oznacza, że w przedsiębiorstwie nie występuje kapitał obrotowy netto.

2. Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto:

aktywa bieżące [minus] inwestycje krótkoterminowe [minus] zobowiązania bieżące nieoprocentowane

Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto (kapitał pracujący), odpowiada tej części bieżących potrzeb finansowych przedsiębiorstwa, które wynikają z jego bieżącej działalności operacyjnej i nie zostały pokryte przez bieżące zobowiązania terminowe – bez kredytów krótkoterminowych. Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto nie może być rozpatrywane przy zupełnym pominięciu poziomu środków pieniężnych i innych inwestycji krótkoterminowych. Do bieżącego regulowania zobowiązań służą w przedsiębiorstwie przede wszystkim środki pieniężne i dopiero w wyniku ich braku, przedsiębiorstwo sięga po kredyty i pożyczki krótkoterminowe (założono, że oprocentowanie depozytów i inny krótkoterminowych papierów wartościowych jest niższe, niż oprocentowanie kredytów) [3]. Zapotrzebowanie to zostało wyliczone, jako część aktywów bieżących, po odjęciu inwestycji krótkoterminowych i zobowiązań bieżących nieoprocentowanych.
Do zobowiązań bieżących nieoprocentowanych zostały zaliczone:

• zobowiązania krótkoterminowe wobec jednostek powiązanych i pozostałych z tytułu dostaw i usług w okresie wymagalności do 12 miesięcy,
• inne zobowiązania krótkoterminowe wobec jednostek powiązanych,
• inne zobowiązania finansowe wobec jednostek pozostałych,
• zobowiązania wekslowe,
• z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń i innych,
• z tytułu wynagrodzeń,
• inne zobowiązania wobec jednostek pozostałych,
• fundusze specjalne.

Wysokość zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto (ZKON) będzie znacznie zróżnicowana w zależności od długości cyklu kasowego (konwersji gotówki), uwalniającego płynne środki zamrożone w zapasach i należnościach. W związku z czym, w praktyce będą występować różne sytuacje dotyczące zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto (KON). przedstawione na schemacie nr 3:

Schemat 3. Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto

1. KON=ZKON; ŚP=0; KK=0. Wysokość kapitału obrotowego netto jest wystarczająca do zaspokojenia bieżących potrzeb. W przedsiębiorstwie nie występują kredyty krótkoterminowe (KK) i środki pieniężne (ŚP). Wszystkie zobowiązania regulowane są ściąganymi należnościami.
2. KON<ZKON; ŚP=0; KK>0. Wysokość kapitału obrotowego netto jest niewystarczająca. Przedsiębiorstwo musi korzystać z kredytu krótkoterminowego (ZKON=KO+KK). W przedsiębiorstwie nie występują środki pieniężne.
3. KON<ZKON; ŚP=0; KK>0; ZP>0. Wysokość kapitału obrotowego netto jest niewystarczająca. Przedsiębiorstwo musi korzystać z kredytu krótkoterminowego oraz częściowo finansować zapotrzebowanie z przeterminowanych zobowiązań (ZKON=KO+KK+ZP). W przedsiębiorstwie nie występują środki pieniężne.
4. KON>ZKON; ŚP>0; KK=0. Wysokość kapitału obrotowego netto jest wystarczająca i finansowana w własnych zasobów (bez kredytów długoterminowych). Przedsiębiorstwo posiada środki pieniężne do regulowania bieżących zobowiązań, co pozwala na pominięcie kredytów krótkoterminowych [3].

Determinanty zmian zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto:

• wydłużenie terminów płatności klientom skutkujące wzrostem wartości należności,
• skrócenie terminów zobowiązań przez dostawców, co wpłynie na ich obniżenie,
• wzrost wartości sprzedaży zmuszający do powiększenia stanu zapasów materiałów i towarów.

3. Wskaźnik pokrycia zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto:

kapitał obrotowy netto
—————————————————————————- x 100
zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto

Jeżeli wysokość kapitału obrotowego netto pokrywa w pełni zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto, to wartość tego wskaźnika jest większa od 100%. W przeciwnym razie, wartość tego wskaźnika jest mniejsza od 100% i oznacza to niedobór kapitału obrotowego netto. Wskaźnik ten charakteryzuje się wysoką dynamiką zmian w czasie i wyznacza strategię finansowania majątku bieżącego. Wyższe dodatnie odstępstwa od poziomu 100% oznaczają strategię konserwatywną, ujemne agresywną, a poziom w okolicach 100% oznacza strategię umiarkowaną.

4. Nadwyżka kapitału obrotowego netto:

kapitał obrotowy netto [minus] zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto

Wskaźnik ten przedstawia wartościowe ujęcie zaspokojenia zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto. Dodatnia wartość tego wskaźnika (o ile występuje) informuje o stopniu zabezpieczenia finansowego bieżącej działalności bieżącej i konserwatywnej strategii finansowania działalności bieżącej. W przeciwnym razie, informuje o braku nadwyżki kapitału obrotowego netto i pojawia się w niedoborze przedstawionym w pozycji 5.

5. Niedobór kapitału obrotowego netto:

zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto [minus] kapitał obrotowy netto

Niedobór kapitału obrotowego netto jest różnicą pomiędzy wartością zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto i kapitałem obrotowym netto. Zgłaszane zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto informuje o niedoborze kapitału obrotowego netto i agresywnej strategii finansowania działalności bieżącej. Brakująca część niedoboru kapitału obrotowego netto może być zaspokojona ze środków pieniężnych, lub z kredytów krótkoterminowych.

6. Środki pieniężne i inne aktywa pieniężne:

Bilans .B.III.c

Wartość środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych pobrana z bilansu przedsiębiorstwa.

7. Stopień pokrycia zapotrzebowania na kapitał obrotowy netto przez środki pieniężne:

niedobór kapitału obrotowego netto + środki pieniężne i inne aktywa pieniężne

Wartość wskaźnika przekraczająca zero informuje o ilości dni, które są zabezpieczone przez środki pieniężne i inne aktywa pieniężne.

Rachunek zysków i strat (ang. income statement) zwany również rachunkiem wyników – jeden z podstawowych i obligatoryjnych elementów sprawozdania finansowego jednostki. Informuje jaka jest efektywność poszczególnych rodzajów działalności oraz jaki jest ogólny wynik finansowy przedsiębiorstwa.

Rachunek zysków i strat podsumowuje przychody i koszty przedsiębiorstwa i ukazuje jego zdolność do generowania zysków i samofinansowania. W zestawieniu znajdują się różne kategorie zwiększające lub zmniejszające wynik finansowy.

Przychody ze sprzedaży netto są przychodami ze sprzedaży wyrobów, usług oraz towarów po potrąceniu VAT. Natomiast koszty wytworzenia sprzedanych wyrobów obejmują koszty związane z ich wytworzeniem, przede wszystkim należy do nich zaliczyć: zużycie materiałów i energii, wynagrodzenia (tylko pracowników związanych z produkcją), amortyzację, usługi obce (np. częściowy przerób produktów przez inną jednostkę), ubezpieczenia społeczne i inne (głównie konta zesp. 4). Po odjęciu od przychodów kosztów otrzymuje się wynik na sprzedaży brutto.

Otrzymany wynik na sprzedaży brutto następnie korygowany jest o koszty, które nie są bezpośrednio związane z główną działalnością jednostki, ale są niezbędne do jej prowadzenia. Czyli:

1. koszty ogólnego zarządu (administracyjne) – obejmują głównie wynagrodzenia pracowników administracji, materiałów biurowych, ale także np. koszty prenumeraty czasopism, reklamy itp.

2. koszty sprzedaży – koszty związane ze sprzedażą wyrobów gotowych ponoszone przez jednostkę np. rozładunek, transport, ubezpieczenie transportu itp.

Otrzymuje się w ten sposób wynik na sprzedaży netto, czyli faktyczny zysk/stratę z podstawowej działalności jednostki.

Jednostka może również otrzymywać przychody i ponosić koszty niezwiązane z główną działalnością. Klasycznym przykładem takich kosztów mogą być np. kary, grzywny, likwidacja środka trwałego itp. Przykładami przychodów mogą być przedawnione zobowiązania, dotacje. Po dodaniu tych przychodów i odjęciu kosztów od wyniku ze sprzedaży netto otrzymujemy zysk/stratę na działalności operacyjnej.

Jednostka może prowadzić działalność finansową. Przychodami finansowymi są głównie wszelkiego typu odsetki (np. od środków na rachunkach bankowych, udzielonych pożyczek), kosztami zaś np. dyskonto weksli obcych, odsetki za nieterminowe płatności. Po ich uwzględnieniu w rachunku zysków i strat otrzymuje się zysk/stratę na działalności gospodarczej.

Następnym etapem ustalania wyniku finansowego jest uwzględnienie zdarzeń, których nie można było przewidzieć, a miały one wpływ na działalność jednostki, takie jak np. pożar, kradzież lub odszkodowania za poniesione straty w majątku trwałym i obrotowym spowodowane wypadkami losowymi.

Po dokonaniu powyższych korekt otrzymuje się zysk/stratę brutto. W przypadku wystąpienia zysku pomniejsza się go o podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) otrzymując w ten sposób zysk netto. W przypadku wystąpienia straty pozostawia się ją do rozliczenia.

Rachunek wyników może być sporządzany na dwa sposoby:

1. wariant porównawczy

2. wariant kalkulacyjny

Różnią się one pomiędzy sobą sposobem ujmowania kosztów wytworzenia wyrobów ponoszonych przez jednostkę, co jest wynikiem przyjętego sposobu ewidencji księgowej.

EBIT – zysk operacyjny, czyli zysk przed odliczeniem podatków i odsetek.

Jego zastosowanie w analizie finansowej ułatwia porównywanie wyników działalności różnych przedsiębiorstw bez względu na stopień i koszt wykorzystania przez nie dźwigni finansowej, obciążenia podatkowe.

Zysk operacyjny przed opodatkowaniem (EBIT) można wyznaczyć na trzy sposoby:

· Z księgowego punktu widzenia: sprzedaż – koszty operacyjne

· Z finansowego punktu widzenia: zysk brutto + odsetki

· EBIT = MB – KS – KZ (marża brutto – koszty stałe – koszty zmienne)

.

Познавательные статьи:



Психологические особенности спортивного соревнования

Приготовление дезинфицирующих растворов различной концентрации

Занятость населения и рынок труда

Социальный статус семьи и её типология