Нацыянальны парк «Белавежская пушча»

Нацыянальны парк «Белавежская пушча»

Агульная інфармацыя

Белавежская пушча(бел. Белавежская пушча, польск. Puszcza Białowieska) - найбольш буйная рэшта рэліктавага першабытнага раўніннага лесу, які, паводле ўяўленняў, якія склаліся ў сучаснай навуцы, у дагістарычныя часы рос на тэрыторыі Еўропы. Паступова ён быў высечаны, але ў адносна некранутым стане ў выглядзе буйнога масіву захаваўся толькі ў Белавежскім рэгіёне на тэрыторыі сучаснай Беларусі і Польшчы. Белавежскую пушчу адносяць да экарэгіёна пад назвай «сармацкі змешаны лес».

Гісторыя
Заснавана ў 1939 годзе на базе тэрыторыі запаведна ахоўнай тэрыторыі, якая гістарычна склалася.

У 1992 годзе рашэннем ЮНЕСКА Дзяржаўны нацыянальны парк "Белавежская пушча" ўключаны ў Спіс Сусветнай спадчыны чалавецтва. У 1993 годзе яму прысвоены статус біясфернага запаведніка, а ў 1997 годзе ён узнагароджаны дыпломам Савета Еўропы.

Тэрыторыя і размяшчэнне

Ø Агульная плошча Белавежскай пушчы ў яе гістарычных межах 130 тысяч гектараў, з іх 57 тысяч - на тэрыторыі Польшчы.

Ø Белавежская пушча ў Беларусі размешчана на тэрыторыі Брэсцкай і Гродзенскай абласцей: у Брэсцкай вобласці ў Камянецкім і Пружанскім раёнах, а ў Гродзенскай у Свіслацкім раёне.

Праз Белавежскую пушчу праходзіць дзяржаўная мяжа паміж Рэспублікай Польшча і Рэспублікай Беларусь. Побач з пушчай знаходзіцца водападзел Балтыйскага і Чорнага мораў. Для захавання ўнікальнай прыроды ў Белавежскай пушчы выдзелены чатыры функцыянальныя зоны з розным рэжымам аховы: запаведная зона, зона рэгуляванага карыстання, рэкрэацыйная і гаспадарчая зоны. Акрамя таго, вакол пушчы створана ахоўная зона.

Паходжанне назвы

Насуперак распаўсюджанаму меркаванню, назва паходзіць не ад вартаўнічай вежы ў Камянцы, бо яна была празвана «Белай вежай» толькі ў XIX стагоддзі, а пабелена і таго пазней – пры савецкай уладзе, а, хутчэй за ўсё, ад назвы цэнтральнага населенага пункта – Белавежа, знаходзіцца цяпер на тэрыторыі Польшчы, па аналогіі з назвамі іншых пушчаў: Кобрынская, Гродзенская, Шарашэўская, Налібоцкая і т. д.

Флора

Белавежская пушча па колькасці відаў раслін і жывёл не мае сабе роўных у Еўропе. Тут растуць 958 відаў споравых і насенных раслін, зарэгістравана 260 відаў імхоў і мохападобных, больш за 290 відаў лішайнікаў і 570 відаў грыбоў.

Сярэдні ўзрост дрэў у лясах Белавежскай пушчы складае 81 год, на асобных участках лесу дрэвы маюць узрост 250-350 гадоў і дыяметр да 150 см . У пушчы зарэгістравана больш за тысячу дрэў-волатаў (Цар-дуб і іншыя 400-600-гадовыя дубы, 250-350-гадовыя ясені і хвоі, 200- 250-гадовыя елі).    Елка – самая высокая парода белавежскіх лясоў: да
50 м вышынёй. У забалочаных нізоўях рэк і на нізінных балотах расце алешнік. Бяразнякі галоўным чынам на пераходных балотах, на ўзвышаных месцах – клён, ясень, елка. Добра развіты падлесак з чаромхі, брызглета, чорнай парэчкі, маліны. Асіна амаль не ўтварае чыстых дрэвастояў.

Фаўна

У спісе фауны Белавежскай пушчы налічваецца 59 відаў млекакормячых, 227 відаў птушак, 7 відаў паўзуноў, 11 відаў земнаводных, 24 віды рыб і больш за 11 000 беспазваночных жывёл.

Тут жыве самая буйная ў свеце папуляцыя зуброў. З буйных траваедных жывёл тут сустракаюцца высакародны алень, дзік, казуля і лось, з драпежнікаў насяляюць воўк, лісіца, рысь, барсук, куніца лясная, выдра і іншыя. У пушчы захаваліся ўнікальныя супольнасці беспазваночных — насельнікаў мёртвай і гнілой драўніны, трутавых грыбоў, верхавых і нізінных балот.

6 Клас – Ахова жывой прыроды

7 Клас – Ахова раслін

8 Клас – Ахова жывёл

10 Клас – Спецыялізаваныя ахоўныя тэрыторыі

Познавательные статьи:



Психологические особенности спортивного соревнования

Приготовление дезинфицирующих растворов различной концентрации

Занятость населения и рынок труда

Социальный статус семьи и её типология